Rozdziały YouTube z VOD-a z Twitcha

Wrzuciłeś wczorajszy czterogodzinny stream na YouTube i leży tam jako jeden nieprzerwany blok. Pasek postępu nie podpowiada widzowi, gdzie zacząć, więc VOD stoi, a całą robotę odwalają klipy. Rozdziały zmieniają tę stronę, a YouTube ma jasne wymagania co do tego, jak się je zapisuje.

Czego wymaga YouTube

Trzy wymagania pochodzą wprost ze strony pomocy YouTube o dodawaniu rozdziałów do filmu. Traktuj je jak warunki, które blok musi spełnić, zanim YouTube w ogóle zrobi z niego rozdziały.

• Pierwszy znacznik czasu musi być 00:00. Nie 00:04, nie 00:11.
• Znaczników czasu musi być co najmniej trzy i muszą iść rosnąco.
• Każdy rozdział musi trwać co najmniej 10 sekund.

Sprawdź, czy pierwszy podany znacznik czasu zaczyna się od 00:00. Film powinien mieć co najmniej trzy znaczniki czasu podane w kolejności rosnącej. Minimalna długość rozdziału filmu to 10 sekund.

Pomoc YouTube, Dodawanie rozdziałów do filmu

Znaczniki czasu wpisujesz w opisie filmu. YouTube potrafi też wygenerować rozdziały sam i ta sama strona pomocy od razu zastrzega: „Nie wszystkie filmy kwalifikują się do automatycznych rozdziałów i nie przy każdym kwalifikującym się filmie automatyczne rozdziały się pojawią”. Ręczna lista przebija to, co wygenerował — według tej strony ta opcja „zastąpi automatyczne rozdziały filmu”. Automatyczne rozdziały możesz też wyłączyć dla jednego filmu na stronie jego szczegółów albo dla całego kanału w YouTube Studio w sekcji Ustawienia → Domyślne ustawienia przesyłania → Ustawienia zaawansowane.

Dlaczego ponownie wrzucony stream ich potrzebuje

VOD ze streama źle leży na YouTube. Trwa długo, nie ma żadnego wciągającego początku, a przez pierwsze minuty zwykle grzebiesz w OBS. Rozdziały robią z paska postępu coś czytelnego: YouTube dzieli go na opisane odcinki i wypisuje tytuły pod odtwarzaczem, więc ktoś, kto przyszedł z klipu, wyląduje na zmianie gry, a nie na sprawdzaniu mikrofonu. To poprawka nawigacji w filmie, który w większości leci w tle, i to jest cały powód, żeby to robić.

Skąd biorą się rozdziały w ClipEZ

Wykrywanie rozdziałów działa w ClipEZ jako jeden z etapów analizy, zaraz po transkrypcji. Zapytanie widzi transkrypt i długość streama — czasy początków segmentów i ich tekst, nic więcej. Nie trafia do niego ani zapis czatu, ani przebieg dźwięku, ani żadna klatka wideo. Prompt prosi o zgrubny spis treści jednego ciągłego streama: nowa gra, nowa aktywność, długa przerwa, problem techniczny, pożegnanie. Każe też modelowi łączyć sąsiadujące rozdziały o tej samej aktywności i pomijać granicę, co do której nie ma pewności.

Dwie rzeczy z implementacji warto znać. Początek każdego rozdziału jest przyciągany dokładnie do granicy segmentu transkryptu, więc rozdział zaczyna się tam, gdzie zaczyna się zdanie. A docelowa liczba rozdziałów wynika z długości streama — mniej więcej jeden na piętnaście minut, najwyżej dwadzieścia, i model dostaje to jako orientacyjną dolną i górną granicę, a nie jako limit do wypełnienia. Prompt każe mu zwrócić ich mniej, kiedy stream jest jednorodny, więc trzy godziny jednej gry wracają z mniejszą liczbą rozdziałów niż variety stream tej samej długości.

Długi rozdział może mieć podrozdziały — podejście do bossa, problem techniczny w środku dłuższej fazy. To punkty nawigacyjne wewnątrz ClipEZ. Format rozdziałów na YouTube jest płaski, więc nic zagnieżdżonego nie przetrwa wklejenia do opisu.

Jak powstaje blok do opisu

Teraz część, która zaskakuje. Blok powstaje z rozdziałów wykrytych przez ClipEZ, a nie z cięć, które zaznaczyłeś, i nie musisz nic eksportować, żeby go dostać.

1. Otwórz spis treści nad transkrypcją i przejrzyj wykryte rozdziały.
2. Skocz do tych, co do których masz wątpliwości, i sprawdź, czy to naprawdę zmiana fazy; jeśli przebieg wyszedł ubogi, wygeneruj go ponownie.
3. Kliknij u góry panelu „Kopiuj jako rozdziały YouTube”.

Na dysk nic nie trafia — blok ląduje w schowku. Rozdziały są sortowane według czasu startu, a każdy wiersz to znacznik czasu i tytuł rozdziału. Poniżej godziny znacznik ma postać MM:SS, powyżej dochodzi pole godzin. Dwa rozdziały bliżej niż dziesięć sekund zlewają się w jeden wiersz, bo przy tak krótkiej przerwie YouTube odrzuca cały blok.

Jeśli pierwszy rozdział zaczyna się później niż dziesięć sekund od startu, ClipEZ dokłada przed nim wiersz 00:00 Intro, żeby blok spełnił pierwszy wymóg YouTube. Rozdział zaczynający się w tych pierwszych dziesięciu sekundach jest zamiast tego przesuwany na 00:00, bo dwa wiersze 00:00 zepsułyby cały zestaw. Gotowy blok wygląda tak:

00:00 Intro
40:37 His crit build suddenly deletes the entire room
58:03 Gets saved by a resurrection relic after barely surviving the puppet fight
1:07:11 Survives an impossible boss attack and kills him mid-monologue
1:09:20 Thinks he died, then discovers he actually won

Gdzie to przestaje działać

• Znaczniki czasu to pozycje w źródłowym VOD-zie. Jeśli utniesz intro przed wrzuceniem, każdy rozdział przesunie się o tyle samo i cały blok przestanie pasować. Wrzuć VOD-a bez zmian albo puść analizę jeszcze raz na przyciętym pliku.
• YouTube wylicza długość rozdziału z odstępu do kolejnego znacznika i odrzuca wszystko poniżej 10 sekund. Dlatego ClipEZ pomija rozdział, który wypada w ciągu dziesięciu sekund od poprzedniego wiersza, zamiast pozwolić mu zepsuć blok.
• Potrzebujesz trzech znaczników czasu. Jeden wykryty rozdział plus automatyczny wiersz Intro to dopiero dwa.
• Tytuły trafiają dosłownie do publicznego opisu i pokazują się w dymku nad paskiem postępu. Pisz je krótko.
• Rozdziały nie są dostępne przy każdym filmie. Strona pomocy YouTube podaje, że jeśli kanał ma jakiekolwiek aktywne ostrzeżenia albo treść może być dla części widzów nieodpowiednia, funkcja będzie niedostępna.

Czego ClipEZ tutaj nie robi

Nic nie wrzuca, nie pisze twojego opisu ani nie rusza kanału. Blok trafia do schowka. Otwierasz film w YouTube Studio, wklejasz go w opis i zapisujesz. Jeśli przy tym filmie były włączone automatyczne rozdziały, wklejona lista je zastąpi.

Wykrywanie rozdziałów oszczędza ci tego przejścia, w którym przewijasz czterogodzinną oś czasu i próbujesz sobie przypomnieć, kiedy zmieniłeś grę. Przycisk kopiowania oszczędza ci formatowania. To, które fazy zasługują na własną linijkę, zostaje po twojej stronie — i akurat to zawsze ocenisz lepiej niż model czytający transkrypt.